Skip to main content

เมื่อเรื่องราวของคนธรรมดา ทำให้เราหันกลับมามองตัวเอง

· 3 min read

Intro

บางครั้ง เราไม่ได้รับแรงบันดาลใจจากคนที่ประสบความสำเร็จที่สุด แต่กลับได้รับมันจากคนธรรมดา

คนที่ใช้ชีวิตเงียบ ๆ คนที่ไม่ได้พยายามสร้างภาพให้ตัวเองดูเก่ง คนที่ไม่ได้ประกาศความสำเร็จทุกครั้งที่ก้าวไปข้างหน้า

แต่เมื่อเราได้รู้เรื่องราวเบื้องหลังของพวกเขา เรากลับพบว่าชีวิตนั้นเต็มไปด้วยความพยายามมากกว่าที่คิด

หลายครั้ง คนที่ดูธรรมดาที่สุด อาจกำลังต่อสู้กับเรื่องที่หนักที่สุดอยู่ก็ได้

TL;DR

แรงบันดาลใจที่มีค่าที่สุด บ่อยครั้งมาจาก "คนธรรมดา" ที่ใช้ชีวิตอย่างเงียบ ๆ แต่เต็มไปด้วยความพยายาม ไม่ใช่ "การเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น" แต่เป็นการตระหนักว่าเรายังสามารถเป็น "ตัวเองในเวอร์ชันที่ดีกว่าเดิม" ได้อีก

Overviews

คนเก่งมีอยู่ทุกที่

ยิ่งโตขึ้น ผมยิ่งพบว่า "คนเก่ง" มีอยู่ทุกที่ ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้บริหาร ไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของธุรกิจ ไม่จำเป็นต้องเป็นคนดัง ไม่จำเป็นต้องมีผู้ติดตามจำนวนมาก

คนเก่งอาจเป็นเพียงใครสักคนที่กำลังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุดในแต่ละวัน บางคนกำลังดูแลครอบครัว บางคนกำลังสร้างอนาคตให้คนรอบตัว บางคนกำลังแบกรับภาระที่ไม่มีใครมองเห็น

และหลายครั้ง พวกเขาไม่ได้เล่าเรื่องเหล่านี้ให้ใครฟัง

ความรู้สึกเงียบ ๆ ที่เกิดขึ้นข้างใน

สิ่งที่น่าสนใจคือ เมื่อเราได้รับรู้เรื่องราวแบบนี้ ความรู้สึกแรกมักไม่ใช่ความอิจฉา และไม่ใช่ความรู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่า

แต่เป็นความรู้สึกเงียบ ๆ ที่เกิดขึ้นข้างใน ความรู้สึกที่บอกว่า

มนุษย์คนหนึ่งสามารถพยายามได้มากขนาดนี้เลยหรือ

แล้วคำถามถัดมาก็มักจะตามมาเอง

แล้วเราล่ะ กำลังพยายามอยู่ในระดับไหน

การเปรียบเทียบ vs การได้รับแรงบันดาลใจ

ผมคิดว่านี่เป็นความแตกต่างระหว่าง "การเปรียบเทียบ" กับ "การได้รับแรงบันดาลใจ"

การเปรียบเทียบมักทำให้เรามองสิ่งที่ตัวเองไม่มี แต่วิธีคิดแบบหลังทำให้เรามองสิ่งที่เรายังทำได้ มันไม่ได้ทำให้รู้สึกแย่กับตัวเอง แต่ทำให้รู้สึกว่าอาจยังมีพื้นที่ให้เติบโตอีก

ไม่ใช่การแข่งกับใคร

ที่จริงแล้ว ผมไม่อยากเปรียบเทียบตัวเองกับใคร เพราะแต่ละคนมีต้นทุน มีภาระ และมีเส้นทางชีวิตไม่เหมือนกัน

แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นความพยายามของคนอื่น ผมก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับมาถามตัวเองว่า

วันนี้ เราพยายามเต็มที่แล้วหรือยัง

บางทีเรื่องราวของคนอื่นไม่ได้มีไว้ให้เราอยากเป็นเหมือนเขา แต่มีไว้เพื่อเตือนว่า เรายังสามารถเป็น "ตัวเองในเวอร์ชันที่ดีกว่าเดิม" ได้อีก

และสำหรับผม นั่นอาจเป็นแรงบันดาลใจที่มีค่าที่สุดแล้ว

Conclusion

ประโยคที่ผมชอบที่สุด และรู้สึกว่าเป็นหัวใจของเรื่องนี้เลยคือ:

ที่จริงก็ไม่อยากเทียบกับตัวเอง แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองต้องพยายามมากกว่านี้

เพราะมันไม่ใช่การแข่งกับคนอื่น แต่เป็นการตระหนักว่าเรายังไปได้ไกลกว่านี้ในเส้นทางของตัวเองครับ

References

แชร์บทความ

เนื้อหานี้มีประโยชน์ไหม? ช่วยสนับสนุนค่ากาแฟให้ผู้เขียนสักแก้ว

Buy Me a Coffee
Loading...